Frustratie spiegelen....

Zaterdagochtend, de wekker gaat om zeven uur en ik ben er klaar voor. Sinds een paar weken volg ik met Max de hond een jachttraining. Een heerlijk moment in de week zonder gezeur, telefoon of mensen in mijn nek. Alleen de instructeurs die wijzen op de mogelijkheden van het leren van een hond. Vooral na deze week waar het zakelijk en op de vereniging niet echt mee zat. Veel discussies en onzekerheden zorgden namelijk nogal voor wat frustratie. Voor de training loop ik altijd eerst een uurtje zodat de speelse energie er bij Max uit is zodat hij zich volledig kan richten op de training. Alleen bleek dit in de training nog wel even anders te gaan. Veel piepen, weinig aandacht en een korte spanningsboog zorgden dat opdrachten niet volledig werden uitgevoerd. Op mijn vraag hoe dit nu kwam gaf ik eigenlijk direct zelf antwoord: een hond vertoond het gevoel van zijn baas........ Blijkbaar was deze week voor mij even iets te lang en had ik nog even geen weekend. Morgen maar gewoon samen een lange wandeling maken en de frustraties maar even laten voor wat zij zijn.